IndexIndex  PortalPortal  GebruikerslijstGebruikerslijst  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  Panem  

Deel | 
 

 Queen's poetry

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Lenobia

avatar

Aantal berichten : 338
Mockingjays : 22150
Registratiedatum : 29-06-13
Woonplaats : Fluffyland

Panem ID
Naam: Lenobia LaFonte
District: Capitool
Partner: If you don't have it, you just need to fight for it.

BerichtOnderwerp: Queen's poetry   do aug 01, 2013 6:31 am


people change
Oke, even serieus. Voor alle duidelijkheid; dit is geen dagboek. Alsjeblieft zeg. Dagboeken zijn voor absolute softies die creperen in elfenstof en eenhoorns. Dit is een logboek. O, gatver, het klink precies even erg. Als een dagboek van een jongen die niet wil toegeven dat hij eigenlijk hartstikke gay is. Dit is echt niets voor mij. En ik zweer dat het niet mijn idee was. (Ja, dat kan je beter geloven, want mijn nagels kunnen niet wachten je gezicht open te krabben.) Mijn vader vond dat het tijd werd te werken aan mijn 'hoffelijke gedrag'. Ga-haap. Alsof ik daarop zit te wachten. Ik weet dat de dochter van de president zich niet zo hoort te gedragen, maar het is echt niet mijn schuld. Mijn moeder had ons gewoon niet in de steek moeten laten, met haar egoïstische Capitolische reet. Dat was dan ook wat mijn tegenargument betrof. Natuurlijk zorgde ik, met moeite, dat ik de woorden iets verdraaide wat het 'reet'-gedeelte besloeg, maar toch eindigde het in een knallende ruzie. De huishoudsters verstopten zich massaal in de keuken (lafbekken) en ik stond naar mijn tierende vader te luisteren (nou ja, stond te acteren of ik luisterde, wat overigens echt een van mijn talenten is) en zei helemaal niets. Toen begon ik te huilen, niet echt natuurlijk, het doet me echt niets als hij tegen me schreeuwt of een preek houdt, al laat hij het omroepen op de televisie. Maar ik ben blijkbaar de meest getalenteerde actrice die Panem ooit gekend heeft, op die historicus van een Peeta Mallark na dan, en hij zwichtte er zowaar voor. Hij stopte met schreeuwen en legde zijn hand op mijn schouder. Toen besloot hij bijna fluisterend 'dat ik maar eens een psycholoog moest gaan bezoeken'! Nou, dat pikte ik echt niet, maar ik kon me er met geen mogelijkheid tegen verzetten. De volgende dag nog kwam er een of andere teef die zichzelf 'gediplomeerd' durfde te noemen en het was haar idee om mijn woede en agressie op te schrijven in een "dagboek" (nog steeds kan ik daaraan alleen nog maar denken gepaard met het walgelijke beeld van een roze eenhoorn). Ze leest het niet, natuurlijk. Nou, ik mag hopen voor haar dat ze het niet leest, anders kan ze wel eens problemen krijgen met mijn vuist in haar gezicht. Nou, wahoo, het werkt, kijkt U maar, ik schrijf agressie van me af! Not. Dit is echt de grootste bullshit ooit. Het verbaast me dat ik het daadwerkelijk doe. Dus al bij al wachten we alle gespannen de dag af dat ik een poëtisch wonder word.
So don't hold on to the girl I used to be, I probably killed her
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lenobia

avatar

Aantal berichten : 338
Mockingjays : 22150
Registratiedatum : 29-06-13
Woonplaats : Fluffyland

Panem ID
Naam: Lenobia LaFonte
District: Capitool
Partner: If you don't have it, you just need to fight for it.

BerichtOnderwerp: Re: Queen's poetry   ma aug 05, 2013 7:47 am


people change
Volgens de datum -die ik triest genoeg ook opschrijf-, heb ik me al een dag of twee niet agressief gedragen. Jippie. Het helpt. Nou, vandaag heb ik dus zeer agressieve neigingen, want mijn dag is tot nu toe zwaar kut. Mijn vader organiseert een bal. Dat op zich is al erg genoeg, maar normaal gesproken zou ik me in mijn kamer opsluiten en net doen alsof ik buikgriep had of iets anders dergelijks en walgelijks, maar nu komt het: Hij organiseert een bal, voor mij. Kan ik een oproep plaatsen voor een of andere reïncarnatie van Katniss Everdeen die die vent die zich mijn vader durft te noemen voor me kan vermoorden? (Zie je wel, het ultieme bewijs dat ik dus wel meerdere malen dan eens een geschiedenisles heb bijgewoond.) Maar daar gaat het niet om. Het gaat er om dat ik aan het overwegen ben op welke manieren ik zelfmoord ga plegen (ik denk toch dat het de overdosis pillen wordt) omdat ik dat nog liever doe dan me binden! Ik bedoel, kom op, waar vind ik een knul die hetzelfde is als ik? En daarbij, volgens mij ben ik niet in staat lief te hebben. Wauw, dat was waarschijnlijk het meest poëtische wat ik ooit heb opgeschreven. Nee, serieus. Zie je mij in een witte jurk een of andere vent in een zwart pak aflebberen, terwijl mijn vader het regelelement van eeuwige verbintenis voorleest? Nee dus. En aan kinderen moet ik al helemaal niet denken zonder te kotsen. Ik vind het vreselijk om toe te geven, maar het is de waarheid, en het is misschien wel een van mijn irritaties, dus zal het wel moeten. Ik ben nog maagd. En dat is voor alle duidelijkheid niet omdat ik preuts ben of denk dat mijn maagdelijkheid een kostbaar bezit is, maar alleen omdat ik een diepgewortelde bindingsangst heb. Ik geloof niet dat het overeen komt met mensen die echt bindingsangst hebben, maar ik spring nog liever van het Trainingscentrum af dan trouwen. Gatver. Je hele leven vastzitten aan een iemand. Nou ja, misschien is het voor mij al te saai om een week aan iemand vast te zitten. Trouwens, ik heb mezelf altijd aangeleerd dat afhankelijk zijn van een vent echt iets verkeerds is, na wat ik mijn moeder had zijn doen. Liefde is een ziekte. Alleen maar een afleiding van wat werkelijk telt; Macht. Ik wil en zal macht krijgen over Panem, en in combinatie met liefde ben ik niet sterk. Zoals ik al zei; liefde is een ziekte en ziekte maakt zwak, daarom laat ik me niet verzwakken door wat liefde dan ook zou mogen zijn.
Oke, nu ik dit teruglees hoeven we niet meer zo lang te wachten op de dag dat ik een poëtisch wonder wordt. Dat laatste klonk best alsof ik een of andere poet-laureaat was. Of hoe dat ook mag heten. Gatver, het lijkt wel op een tekst die echt thuishoort in een eenhoornreet vol elfenstof. Maar goed, ik had de uitnodiging dus gekregen op mijn pod -zoals iedere andere doperwt die is uitgenodigd- en dacht toen iets in de trant van; O, Lieve God en mogelijk Sint Aloisius, ik weet dat ik een hele hoop belachelijke dingen heb gezegd, maar dit is belangrijk, dus laat er alsjeblieft een nieuw bericht komen dat het toch niet door gaat. Met vriendelijke groet Lenobia, jullie weten wel, die ene chick van die president. (Maak me geen verwijten, ik heb nog nooit een gebed uitgesproken, dus ik heb dus echt geen idee hoe het moet.) Maar het enige wat ik er nog achteraan kreeg, was een bericht van mijn Psycholoog, (ik ben er trouwens achter gekomen dat ze Tris heet, wat overigens een belachelijke naam is) over een vage yogabijeenkomst, waar ze me heen wilde sturen. Ik denk dat het iedereen in Panem duidelijk is dat ik amenooitniet naar dat Hakuna-Matatta gebeuren ga. (Even voor de uitleg; dat is een gestoord lied dat honderden jaren oud is. Ik heb echt geen idee hoe ik die idioterie ken, maar het lijkt dus op yoga.) Alles bij elkaar heb ik dus echt de slechtste dag in de geschiedenis van de mens aller tijde. Ik denk dat ik nu diep heb gefaald bij de
eenhoorn-commissie.
Ik denk dat ik maar eens naar de kroeg ga.
So don't hold on to the girl I used to be, I probably killed her
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lenobia

avatar

Aantal berichten : 338
Mockingjays : 22150
Registratiedatum : 29-06-13
Woonplaats : Fluffyland

Panem ID
Naam: Lenobia LaFonte
District: Capitool
Partner: If you don't have it, you just need to fight for it.

BerichtOnderwerp: Re: Queen's poetry   za sep 28, 2013 3:32 am


people change
Lief dagboek,
Let alsjeblieft niet op mij, of mijn plotselinge omslag van taalgebruik, ik heb alcohol op. En niet een beetje. Ik heb geen idee hoeveel glazen whiskey Cherry ik erin heb gekiept, maar het voelt geweldig. Ik moest gisteren naar een verplicht feest -gelukkig niet het bal- en het was echt het oersaaiste en dodelijkste feest ooit. Toen ik iedereen en alles in mijn hoofd (nou ja, ik weet niet hoeveel ik daadwerkelijk tot woorden heb gebracht) vervloekte en duizend keer uitschold en mijn derde whiskey zat te drinken, kwam er een jongen naar me toe. Ik was echt verbaas hem te zien. Echt alleen maar omdat hij een jongen was en niet een bejaarde vent waaruit de rest allemaal bestond. Met een blik van mijn super scherpe kritiek oog, wist ik natuurlijk meteen dat hij gay was, gezien hij een lamamuts droeg waarvan ik hoopte dat hij hem zelf geslacht had en een wolkje dat zo vrolijk heen en weer danste op zijn babyblauwe shirt dat ik het eraf wilde stompen met de eerste de beste wijnfles en eventueel mijn vuisten en/of nagels. Toen hij plotseling tegen me begon te praten vond ik dat nogal raar omdat ik dacht dat hij een avox was. Ik bedoel, het is niet heel modern een homogast zijn tong te laten houden, iedereen weet hoeveel ze praten. Maar ik kwam dus tot de conclusie dat hij de lama onmogelijk zelf geslacht zou hebben en... Kut. Dat ik hem aardig vond. Echt, er passeerde zoveel scheldwoorden door mijn hoofd, dat je er bijna een Spelenregelement van zou kunnen maken en ik bedacht me dat ik ze stuk voor stuk moest onthouden voor tijdens mijn jaarlijkse toespraak als ik echt president was. Maar goed, mijn assortiment is dus weer aangevuld, maar daar gaat het niet om. Het gaat erom dat ik geen mensen aardig mag vinden. Dat. Is. Dodelijk. Heb ik mezelf altijd aangeleerd. Het is fout en een ramp. Je kunt mensen niet aardig vinden. En al helemaal niet burgers. En al helemaal niet gay's. En al helemaal niet mensen waarbij je op de eerste plaats aan een lamaslachter dacht maar het helemaal bleek mis te hebben. Dit is echt erg. Ik moet hem gewoon nooit meer zien. Ja. Dat is het. Of ik laat hem opsluiten. Of vermoorden. Kut. Nog een puntje waar ik niet aan gedacht heb; Hij is mijn collega. Aha, nu is de laatste minuut op de maya-kalender de klok rond. Godver. Ik moet dus een keuze maken. Of mijn werk. Of een iemand misschien voor heel eventjes aardig vinden. Misschien kon ik hem staalhard negeren. Nee, mijn werk zou ik niet opgeven. Dat is serieus het eerste waar ik me honderd procent voor heb gegeven. Misschien omdat ik niet dichterbij de Spelen kan komen dan dat. Ik weet het niet... Nu komt mijn uitgebreide assortiment aan scheldwoorden dus van pas. Dus ik ga ze uitoefenen op de Avoxen. Misschien is het niet helemaal eerlijk, maar op dit moment heb ik iemand nodig zonder tong.
So don't hold on to the girl I used to be, I probably killed her
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Queen's poetry   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Queen's poetry
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Queen/King of the hill
» King/Queen of the Hill
» The past.
» The queen [Oceanbreeze]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Hongerspelen :: Character :: Journal-
Ga naar: